In vroegerE jaren was de heer van het dorp
eigenaar van de molen. De molen in Brakel stond vroeger tegenover
het huis Brakel aan de Waaldijk. De molen was een banmolen, de
bewoners van een bepaald gebied moesten voor het malen van hun
graan gebruik maken van de banmolen, de heer had dan het banrecht
één van de vele rechten die hij bezat. Vaak verpachtte de heer
de molen aan een molenaar, hij ontving dan vaak zijn maalloon in
natura.
Tot het laatst toe heeft de molen in Brakel koren
gemalen. Helaas bliezen de terugtrekkende Duitsers de molen op 23
april 1945 op, tegelijk met de spits van de toren en het
ovenhuis. Men had voordat de molen de lucht in ging nog een half
uur de tijd om te redden wat er te redden viel. Veel bewoners uit
de omgeving hielpen een handje, enkele molenstenen en
verschillende zakken meel konden er nog uitgehaald worden. Twee
Duitsers brachten de kistjes munitie op een luchtbandenwagen en
plaatsten die aan elke kant in de molen. De eigenaar Cornelis van
Tuijl kon vanachter een boom van vrij dichtbij het gebeuren
gadeslaan, binnen een paar seconden restte alleen nog maar een
grote puinhoop. Binnen een half jaar werd aan de Dwarssteeg een
maalderij gebouwd. Cornelis kocht stenen en hout van een Duits
schip, welke in die tijd in de Waal nabij de oven door de
Engelsen in de grond was geschoten. Hiermee werd de maalderij
gebouwd. Tot ongeveer 1964 heeft de maalderij gewerkt, toen is
dochter Areke van Tuijl daar een winkel begonnen.