|
| HET VEERHUIS VAN BRAKEL Reeds in 1691 was er al sprake van het veerrecht van de heer van Brakel (archief van de familie van Dam van Brakel - Rijksarchief Arnhem). Het veer, huis en veerdam waren in die tijd privé-bezit van de heren van Brakel. Het veer werd dan ook publiek verpacht, een publicatie van zo'n verpachting vinden we in het Maarten van Rossummuseum in Zaltbommel. Hierin wordt melding gemaakt van een inzetting en afslag van het veer, het veerhuis, uiterwaard en een nieuwe veerpont ten huize van K. Kieboom te Brakel de eerste maart 1815. Een afbeelding van het veerhuis zien we op een litho, waarop ook de toenmalige Koning Willem III afgebeeld staat tijdens zijn bezoek aan Brakel na de overstroming van 1861.  Aanvankelijk voer het veer op Vuren, in 1880 moest als gevolg van riviercorrectie op de noordelijke Waaloever op grondgebied van de gemeente Herwijnen een nieuwe aanlegplaats worden gemaakt. Rond de eeuwwisseling woonde in het veerhuis de familie Van Eeuwijk, Albert van Eeuwijk was toen de veerbaas. In 1911 nam de familie A. van den Bosch het veer over, toen ging het overzetten nog met een zeilpont, bij laag water werd de boot dan met een boom voortbewogen, vanaf 1913 gebeurde dat met een motorpont. De pont met petroleummotor ter sterkte van 12 à 14 PK werd gebouwd bij scheepswerf A. Baars en zonen in Sliedrecht en kostte f 5275.-- . Pas later kwam er een stuurhut, zodat de veerbaas en de veerknecht tegen weer en wind beschermd waren. In 1924 is er zelfs sprake geweest van een tweede veer. Dit initiatief van de burgemeester van Brakel werd hem door de eigenaar van het veer, de heer D.W. van Dam, niet in dank afgenomen. Het plan ging uiteindelijk niet door. Sinds 1940 was Cornelis van den Bosch de veerman, hij werd bijgestaan door Wim Ermstrang en verschillende veerknechten uit de familie Schreuders. Cornelis heeft voor zijn overlijden in 1955 zijn veertig-jarig jubileum nog mogen vieren. In november 1955 nam A.C. Schreuders het veer over. Tot en met juli 1966 heeft Schreuders met twee veerknechten het veer onderhouden. Gerrit Verschoor was ruim tien jaar veerknecht, ook Aart van Balen is menigmaal als veerknecht de Waal overgestoken. Sinds de bouw van de Gorinchemse brug was het veer niet rendabel meer, in het begin behoefde de pacht niet afgedragen te worden en later is er een regeling getroffen waarbij de gemeente subsidie ging verstrekken. In 1966 kreeg H.M.J. Haubrich het veer in beheer en in 1981 zijn zoon Cees. Na het overlijden van Cees is het veer samen met dat van Aalst in handen van Andrea Haubrich-Duyzer. De laatste jaren is het steeds drukker geworden op de wegen, ook op de Brakelse pont is dat te merken. Verkeersstremmingen op één van de Waalbruggen heeft dan ook direct gevolg in Brakel. De familie van Dam van Hekendorp verkocht het veerhuis aan de gemeente Brakel (In 1963 was het veerrecht al overgedaan aan de Staat), en na het vertrek in 1966 van de familie Schreuders uit het Veerhuis kreeg de voetbalclub de beschikking over het gebouw, welke toen als kantine ingericht werd. Voor die tijd had de voetbalclub het voormalige werkliedengebouw (nu verfwinkel van Van Beek) als clubhuis. De voetbalclub, in 1946 opgericht, had hun eerste terrein op de Langerak aan de Burgemeester Posweg, waarop pas later een pomp en een kleedhok werden geplaatst, ook voetbalden ze nog enkele jaren in Aalst en bij Jan Bolle Kempke aan de Bevingsteeg, waarna het terrein nabij het veerhuis in gebruik werd genomen. In de nacht van 16 op 17 juni 1984 brandde het veerhuis af en is daarna in moderne stijl, naar een ontwerp van de architect Zwanziger uit Brakel, weer opgebouwd, waarna het op 7 november 1985 weer als kantine van de voetbalclub in gebruik werd genomen. (Voor actuele informatie over de veerdiensten in Brakel en Aalst: www.veerdienst.net Terug naar het overzicht |